İzin ve Çalışma Süreleri Rehberleri

İzin ve çalışma süresinde işverenin asıl sorumluluğu: zamanı kayda geçirmek

Bu kümedeki konuların ortak paydası zamandır. Yıllık izin kıdemle birlikte kademelenir: bir yıldan beş yıla kadar kıdemi olan çalışan 14, beş yıldan fazla on beş yıldan az kıdemi olan 20, on beş yıl ve daha fazla kıdemi olan 26 günden az izin kullanamaz; on sekiz yaşından küçük ve elli yaşından büyük çalışanlarda taban her hâlde 20 gündür. Kademeler kâğıt üzerinde basit görünür, karmaşa kıdemin nereden başlatılacağı ve devreden bakiyenin nasıl taşınacağı sorulduğunda başlar.

Çalışma süresi tarafında haftalık 45 saatlik yasal süre, günlük 11 saatlik üst sınır ve fazla çalışmanın normal saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenmesi kuralı çerçeveyi çizer. Denkleştirme uygulamak, fazla çalışma karşılığında serbest zaman vermek veya vardiya devirlerini değiştirmek ise yazılı onay, plan ve kayıt ister. Sözlü mutabakat uyuşmazlıkta işverenin elinde kalmaz; ispat yükü çoğunlukla işverendedir.

Bu kategorideki rehberler izin hakedişini, ücretli ve ücretsiz izin türlerini, doğum ve analık haklarını (doğum izni tek bebekte 24, çoğul gebelikte 26 hafta), istirahat raporunun izne ve prime etkisini, fazla mesai ile denkleştirmeyi tek tek ele alır. Hepsinin ortak sonucu şudur: izin bakiyesi bir muhasebe kalemidir. Sözleşme sona erdiğinde kullanılmayan izin süreleri son ücret üzerinden nakden ödenir; yanlış tutulan bakiye doğrudan ödenecek paraya dönüşür.