Yıllık İzin Ücreti nedir?

Yıllık izin ücreti, çalışanın yıllık ücretli izinde geçirdiği günlere ait ücrettir; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 57. maddesi uyarınca izne başlamadan önce peşin olarak ödenir veya avans olarak verilir. Hesap, giydirilmiş ücret üzerinden değil çıplak brüt ücret üzerinden yapılır: Kanun bu ücretin hesabında 50. maddeye atıf yapar ve fazla çalışma karşılığı ödemeler, primler, sosyal yardımlar ile hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesaba katılmaz. Kıdem ve ihbar tazminatının giydirilmiş ücretten hesaplanması nedeniyle iki tutar birbirinden farklı çıkar; aynı çalışan için tek bir günlük ücret kullanmak hatalı sonuç verir. İzin günleri iş günü olarak sayılır: izin süresine rastlayan hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günleri izinden düşülmez, dolayısıyla ücretlendirilen gün sayısı takvim günü sayısıyla aynı değildir. Çalışma devam ederken izin paraya çevrilemez; yıllık izin hakkından vazgeçilemeyeceği için "iznimi kullanmayayım, ücretini alayım" biçimindeki anlaşmalar geçersizdir. Kullanılmayan izinlerin ücreti ancak iş sözleşmesi sona erdiğinde doğar: Kanun'un 59. maddesi uyarınca hak kazanılıp kullanılmayan izin sürelerine ait ücret, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücret üzerinden çalışana veya hak sahiplerine ödenir ve bu alacakta beş yıllık zamanaşımı fesih tarihinden itibaren işlemeye başlar. Fesihte ödenen bu tutardan gelir vergisi ve damga vergisi kesilir; sosyal güvenlik uygulamasında ise sözleşme sona erdikten sonra ödenen kullanılmayan izin ücreti prime esas kazanca dahil edilmez. Hesabın dayanağı izin kayıt belgesidir: iznin kullandırıldığı imzalı kayıtla gösterilemediğinde ispat yükü işverende olduğu için bakiye kullanılmamış sayılır ve ücreti istenebilir.